Dubai

Bij het horen van de naam "Dubai", denkt u ongetwijfeld aan torenhoge gebouwen, extreem luxueuze hotels en veel zand.

U heb groot gelijk.

 

 

 

 

 

 

Nergens anders ter wereld vindt u evenveel magnifieke hotels bij elkaar of grotere megalomane projecten.  De stranden zijn lang en breed, de woestijn is dat ook...

Dubai fascineert.

Ik vlieg met Etihad rechtstreeks van Brussel naar Abu Dhabi. Van daaruit is het slechts een uurtje rijden naar Dubai. 

Wat eerst en vooral opvalt, is dat de stad permanent in volle expansie is.

Langs de autosnelweg richting centrum zien we indrukwekkende constructies in verschillende stadia van ontwikkeling.  De ene al hoger dan de andere.

Zowel de centraal gelegen stadshotels als de strandhotels bieden een ongeëvenaarde luxe. 



Dat uit zich zeker ook in de details.  's Avonds wordt u op de kamer verwend met hapjes, gepresenteerd op een zilveren dienblad. 

Ik logeerde zo in het Grosvenor hotel.

Elke dag worden de publieke ruimtes versierd met een fortuin aan verse rozen: vandaag geel, morgen roze, overmorgen rood met witte vlekjes...

In 5 dagen Dubai heb ik misschien 2 keer zelf een deur geopend.  Iedereen is er dan ook onvoorstelbaar behulpzaam en vriendelijk. Ik verdenk de personeelsleden ervan geselecteerd te zijn op het aantal ogen dat ze op hun rug hebben.



De maaltijden zijn er zeer verfijnd, en volledig op een internationaal publiek gericht.  Alles is dan ook heerlijk en onweerstaanbaar lekker (helaas, dames).

Uiteraard is niet enkel het stadscentrum de moeite waard om te verkennen. In de woestijn vind je niet alleen enkele parels van hotels die ervoor zorgen dat u volledig de alledaagse stress vergeet, er valt ook wat natuur te bewonderen.

De beste periode om naar de Emiraten te reizen is uiteraard de winter. 
In volle zomer zul je net zoals wij automatisch de kortste afstand berekenen van de aangenaam koele hotellobby naar de airco-omgeving van de taxi.
Indien je je dan toch buiten waagt is er is niets vreemder dan de zee in te wandelen terwijl het water aanvoelt als dat van in je badkuip. 
Dat geeft een surrealistisch gevoel dat nergens mee te vergelijken valt.

Zoals wel meer in Dubai, eigenlijk.

We hebben ons zo de 2e dag op een terrasje geplaatst binnenin de Mall of Arabia, het grote winkelcentrum, om daar gade te slaan hoe toeristen en locals zich met een skilift naar boven laten takelen om dan vrolijk de artificiële besneeuwde helling af te suizen. 

Tulband en al, terwijl het buiten 45°C is.

's Anderendaags vertrekken we op excursie met een 4x4, die in de woestijn de duinen zal veroveren. 

Omdat ik nogal gevoelig ben aan wagenziekte besluit ik toch maar om een reisziektepilletje te nemen. 
Ik wil namelijk absoluut mee naar het tentenkamp waar nadien een barbecue wordt opgezet. 

Er werd mij ook beloofd dat diegenen die dit wensen kunnen "sand-boarden": van de hoogste duin naar beneden glijden op een surfplank.
Gelukkig bestaan hier geen foto's van, maar geloof me maar als ik zeg dat ik me kostelijk heb geamuseerd!

Voor de liefhebbers wordt ook nog een waterpijp klaargezet. Zo kun je rustig genieten van de zonsondergang, op de tonen van Arabische muziek.

De winkels, de palmeneilanden, de gastronomische maaltijden, dit alles zou je doen vergeten dat de Arabische cultuur één van de oudste en meest fascinerende ter wereld is.

In Dubai hebben ze een museum gewijd aan de oude volkeren die er woonden, en tonen ze hoe deze hun ambachten beoefenden.
Een groot contrast met de hedendaagse stad.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- Kelly -

.