Florida

Terwijl het in april koud en druilerig is in België verken ik het zuiden van Florida, van Key West tot Miami.
Een zeer goede keuze, al zeg ik het zelf!

Na eerst enkele dagen in New York te hebben doorgebracht (doen!) vliegen we met een tweemotorig vliegtuigje van de recente luchthaven in Tampa naar Key West.
De onheilspellende waarschuwing :”No lavatories on board!” doet me het ergste vermoeden en zorgt ervoor dat ik schielijk naar het toilet spurt en toch in alle gauwte nog ergens een plastic zak ga zoeken.  Je weet maar nooit…

De vlucht duurt een uurtje.  Alhoewel er slechts een 12-tal passagiers meekunnen en ik iedereen goede oordopjes aanbeveel, is het toch een absolute aanrader.  We worden verwend met een onvoorstelbaar mooi zicht: de Keys, onder ons uitgestrekt in het  azuurblauwe water.
Bij aankomst op de luchthaven halen we de huurwagen op en vertrekken we naar Key West, de Conch Republic.  Een conch (“konk” uitgesproken) is een grote schelp, en hét symbool van de stad en z’n unieke inwoners.  Zoals wij hier trots zijn op onze garnaalkroketjes, heb je daar de conch fritters.



Als de avond valt komt het er echt tot leven.
In de hoofdstraat Duval Street vind je de ene bar naast de andere, waar live muziek sfeer schept en uitbundige vakantiegangers hun best doen om de gemiddelde alcoholconsumptie van gans Florida naar nieuwe hoogtes te stuwen. 

Laat dit je zeker niet afschrikken! 
Eens aan de oceaan bij het vallen van de avond is het echt genieten.  Je kunt er langs de pier wandelen en genieten van een prachtig spektakel: de ondergaande zon,  voorbijglijdende zeiljachten, een orkestje op het staketsel…

’s Anderendaags gaan we de Keys over richting Miami. 
Onderweg stoppen we aan het natuurreservaat van Bahia Honda, waar we een stuk van de oude gebroken spoorwegbrug over wandelen.  Het is er waanzinnig mooi.

Een uurtje verder pauzeren we aan Big Pine Key, waar naar verluidt de Key deer zich ophouden: kleine hertjes die je enkel op de Keys terugvindt.  Het duurt niet lang of we horen wat geritsel in het struikgewas, waarna een diertje nieuwsgierig komt aangehuppeld.  Onze dag kan niet stuk!


Amper  100 meter zien we dan onze allereerste alligator, die stoïcijns onder een brugje ligt te zonnen. Dat was even schrikken, maar je wordt het eerlijk gezegd wel  gewoon.  De komende dagen zullen we er in de Everglades bijna over struikelen.  Alligators to the left! Alligators to the right!  Alligators below!  Ze zitten nét niet in de bomen, maar wel zowat overal elders.


We lunchen in de (plaatselijk) beroemde No Name Pub, waar duizenden dollarbiljetten aan de muren en het plafond geniet zijn.  Ze gaan er prat op al 40 jaar de beste pizza van de streek te serveren en wie zijn wij om dat tegen te spreken? 
Waar ikzelf nogal van onder de indruk was, dat was van hun Key Lime pie: een limoen meringuetaart.  Dat alleen al is de verre vlucht waard!  




’s Avonds komen we dan aan in Miami, een kluwen van straten, lanen en avenues.  Het lijkt alsof elke straat 3 of 4 namen heeft, die willekeurig door elkaar gebruikt worden.  Er is een Lincoln Road, een Lincoln Lane, een Lincoln Lane South (en uiteraard ook North), een Lincoln Terrace… 
Gelukkig hadden we de GPS!
Het Art Decodistrict van Miami hebben we op enkele uurtjes gezien.  Het strand, met de pastelkleurige Baywatch torentjes is een droom: fijn wit zand, helblauw water, en zelfs een cruiseschip dat net uitvaart.

Omdat we toch voornamelijk voor de natuur komen, trekken we ook 2 dagen richting Everglades.
De wetlands liggen er nog relatief droog bij.  Het regenseizoen is nl. nog niet begonnen.  Dit heeft als bijkomend voordeel  dat er nog relatief weinig muggen te bekennen zijn.  De muggen die er wel al rondhangen, hebben mij uiteraard direct in de smiezen…

In de Everglades zien we de wilde natuur zoals het hoort. Een alligator hapt naar een steltloper die in het grote keelgat verdwijnt, gieren zweven rond op zoek naar een prooi,  en we zien de meest schilderachtige landschappen.
Als de zon ondergaat begint een luid orkest van kikkers, insecten, vogels en ja,… alligators.
Daar krijgt een mens toch wel kippevel van. 

- Kelly -