

Enkele maanden nadat ik de geneugten van Thaise curry-en-kokosgerechten voor 't eerst heb leren kennen (kokos? in warme gerechten? ah, ja?) mag ik deze ter plaatse gaan proeven. Mijn vreugde kent geen einde!
Op 't programma staan o.a. Bangkok, de "River Kwai", Ayutthaya én een tochtje op een olifant.
Uiteraard verheug ik me nog 't meest op de olifant...
Bij aankomst in Bangkok schieten we meteen in actie.
Deze bruisende stad doet tot mijn verwondering niet zo heel erg on-Europees aan. Er staan dan wel tempels temidden van de woonwijken en het is duidelijk dat we in Azië zijn, maar toch. Het zal wel aan de wolkenkrabbers liggen.

We bezoeken er de Wat Pho en het Koninklijk Paleis die vlak naast elkaar liggen.
De Wat Pho, of de tempel van de liggende boeddha, is al meteen zeer indrukwekkend.
Het vergulde beeld is tientallen meters lang en echt immens hoog.
Na dik een kwartier vruchteloos proberen het zo goed mogelijk te fotograferen geef ik het op, en ik ben niet de enige die een moedeloze zucht slaakt...

We mogen het domein van het Koninklijk Paleis pas betreden nadat iedereen netjes armen, schouders én enkels heeft bedekt.
Na keurende blikken van om zich heen spiedende bewakers te hebben getrotseerd mogen we eindelijk binnen.
Op dat ogenblik horen we voor 't eerst wat we nog zeer veel zullen moeten aanhoren: "Don't touch the monks! Don't touch the monks!!"
De gids waarschuwt ons op licht hysterische toon voor de in het oranje geklede monniken. Het is verboden om deze (zeker als vrouw) aan te raken, zelfs niet per ongeluk.
Meteen bekruipt me het weinig respectvolle beeld van een struikelpartij, heftig molenwiekende armen en ik die een rij mediterende monniken als dominosteentjes tegen de grond doe gaan.
Best opletten dus, ik ben niet van de handigste.
's Avonds is er een mogelijkheid om op de Chao Phrayarivier die dwars door Bangkok slingert een cocktail canapécruise mee te maken. Dat is zeer leuk: met een soort houten bootje vaar je bij valavond de rivier af terwijl je geniet van een cocktail en allerlei hapjes.
De dag erop staat er nog een boottochtje op het programma.
Dan varen we de klongs (kleine kanaaltjes waarlangs houten paalwoningen staan) af en bezoeken we de drijvende markt waar ik wat saffraan en curry koop.
Leuk!
We bezoeken dan verder op een 60-tal km ten noorden van de hoofdstad het zomerpaleis.
Dit oorspronkelijk 17e eeuwse paleis werd in de 19e eeuw gerenoveerd en uitgebreid door koning Monkut (oftewel de koning die model stond voor The King and I).

In dit sprookjesachtige domein is het niet moeilijk om te beginnen dagdromen over koningen en verboden liefdes.
Prieeltjes genoeg!

Vervolgens gaat het naar Ayutthaya, de oude hoofdstad van Thailand dat nu UNESCO erfgoed is.
Het is een spectaculaire site van wats en paleisruïnes, echt indrukwekkend.


Iets helemaal anders ligt nabij Kanchanaburi.
Daar kun je de brug over de rivier Kwai bezoeken.
Tot mijn grote verbijstering is deze toch wel historisch geladen site zeer toeristisch.
Er rijdt zelfs een felgeel toeristentreintje over de brug.

De natuur is er wel prachtig en nog altijd genadeloos.
Verder noordwaarts logeren we in Chiang Mai. We bezoeken er olifantenkamp Mae Sa.


Gedurende de ochtend gaan we bamboo raften, wat fantastisch is.
Je glijdt er als 't ware voorbij het magnifieke woud.
De olifantenshow bestaat uit een processie van olifanten die zich baden met zeer veel gespetter (leek me heel leuk, in die hitte), demonstraties verslepen en stapelen van boomstammen en... het maken van een schilderij. Ter verduidelijking: wel degelijk door de olifant, niet door z'n begeleider.



Nadat we bekomen zijn van zoveel artistiek talent, mogen we dan ein-de-lijk een ritje doen door het woud, over kleine stroompjes en dwars door de rivier.
Om van Chiang Mai naar Bangkok terug te keren, nemen we de nachttrein.
Zeer comfortabel is het niet (een zetel om te vormen tot 2 stapelbedden en 1 wastafel), maar voor ik het weet word ik wakker geschud en zijn we terug in Bangkok waar we nog wat hotels bezoeken.

's Avonds wacht er ons nog een optreden van Thaise danseressen (of dansers, 't was niet altijd helemaal duidelijk) en een heerlijk avondmaal voor we terug naar de luchthaven moeten.





Sawaddee kha!
- Kelly -
op
op