- Home
- Thalassa
- Cruises
- A la carte
- Vluchten
- Reserveren
- Verzekeringen
- Waardebon
- Luchthaventransfer
- Nuttige tips
- Reiservaringen
- Thalassa sportief
- Disclaimer
Namibië
December in België:
minus 5 graden Celsius en sneeuw tot bijna onder je oksels.
December in Namibië: 30 graden Celsius en een stralend blauwe hemel.
M'n vlucht vertrekt mooi op tijd uit Frankfurt en ik vlieg rechtstreeks naar Windhoek, de hoofdstad van Namibië.
Het land ligt helemaal in het zuiden van het Afrikaanse continent, net boven Zuid-Afrika. December is zogezegd het begin van het "natte" seizoen, maar ik heb gedurende m'n week ter plaatse geen druppel regen gezien.
Ik heb er wél ongeloofelijk genoten van een zalige temperatuur met een lage luchtvochtigheid: een echt aangenaam droge warmte, geen sauna!
Bij aankomst in Namibië overvalt ons al meteen het Afrikaanse levensritme.
We mogen nog rustig de landingsbaan over kuieren richting aankomsthal, en daar lijken de douanebeambten niet meteen geneigd zich te haasten om de honderden toeristen het land binnen te laten.
Een tijdje later staan we dan toch aan de uitgang, waar de lokale agent van touroperator Live to Travel al meteen voor de eerste verrassing heeft gezorgd. Er wordt Afrikaanse opzwepende muziek gespeeld, en er staat een buffetje klaar met vers fruit en hapjes.
We rijden met 2 autocars en een Drifters-truck naar het Erindi Private Game Reserve (een wildpark op enkele uren van de luchthaven) en genieten ondertussen van het uitzicht.
Ik vraag me af wat de metershoge rotsachtige
formaties zijn die om de haverklap opduiken in het landschap.
Termietheuvels blijkbaar...
Luttele uren en een heerlijke lunch later probeer ik een goeie plek in de safari-jeep te bemachtigen.
Eindelijk!
Ik bestudeer met kinderlijk enthousiasme olifantendrek ("Van een vrouwelijke olifant of van een stier? Iemand enig idee?"),
we leren voetsporen herkennen, en onze chauffeur vertelt een beetje over de ontstaansgeschiedenis van het park.
Ondertussen speur ik met spiedende blik de struikgewassen af tot...!
Een giraf!! Giraf!!
Recht voor ons!! Stop, stop, stop!!!
Iedereen probeert zo stil mogelijk uit z'n dak te gaan van opwinding en neemt tientallen foto's van de giraf die het allemaal laat betijen met een licht ongeïnteresseerde blik.
Leuk!
Iets verder krijgen we een tip van een andere chauffeur dat er olifanten te vinden zijn, en nog geen kwartier later worden we zowaar omsingeld door een kudde.
De mannetjesolifant is stukken geïnteresseerder (en wantrouwiger) dan de giraf daarnet, en even later wordt duidelijk waarom: er zijn enkele baby-olifantjes op komst.
De familie steekt rustig over en ik blijf verwachten dat het kleine olifantje met z'n slurf de staart van de grote olifant zal vastnemen. Maar dat is wellicht toch een uitvinding van Disney?
Onze twee uur durende safari neemt uiteindelijk ongeveer 4 uur in beslag, met dank aan een energieke chauffeur die niet wil wijken voor hij ons ook nog de luipaard, de leeuwen, wildebeesten, wilde honden en een selectie vreemde kippen heeft laten zien.
De leukste verrassing komt echter tijdens het avondmaal: het restaurant grenst aan een drinkplaats waar olifanten en nijlpaarden tijdens 't dessert even langskomen.
Wij zitten ondertussen rustig op 't terras met een koffietje, de dieren passeren ons op enkele meters.
's Anderendaags krijgen we quad-les in 't Afrikaans, en mogen we met een razende rotvaart de duinen op en af crossen.
Ook voor diegenen die het wat rustiger aan willen doen is er een aparte groep die op een kalm tempo van het uitzicht kan genieten.
Onze uiteindelijke bestemming is ons tentenkamp voor die avond: idyllisch gelegen temidden van de zandduinen in een natuurreservaat.
Een tijdelijke aanval van verstandsverbijstering doet me bij valavond beslissen dat ik ook wel 's
zo'n hoge duin wil beklimmen.
Het is een nagenoeg onbegonnen opdracht: het losse zand biedt geen steun, maar ik houd vol en word beloond met een prachtig uitzicht én een lange zanderige glijtocht naar beneden.
Een van de dingen die verder 't meest bijgebleven is, da's ongetwijfeld de zeesafari in Walvisbaai.
In de haven worden we getrakteerd op een parade van pelikanen die op het water dobberen,
en kies ik de grootste speedboot die er ligt in de hoop dat die 't minst zal "schommelen".
M'n zeeziektepillen werken echter heel goed en ik probeer zoveel mogelijk foto's te nemen van de meevliegende pelikanen, de robben die aan boord klimmen, de dolfijnen die meezwemmen, en ja, ook van de Namibische oesters die we geserveerd krijgen.
Ik vind die best lekker.
Ze worden geserveerd met wat tabasco, citroen en wat peper en zijn veel groter dan wat ik in Frankrijk al op m'n bord heb gekregen.
Naast oesters kun je in Namibië ook heerlijke zeevruchten en vis eten.
En pompoen. Veel pompoen.
We hebben het ene hoogtepunt nog niet verteerd, of het andere duikt al op.
We bezoeken nl. Dooivlei, waar duizend jaar oude versteende bomen temidden een oranje landschap verstild wachten op een Oostendse reisagente die uitgeput de duinen over strompelt...
Enkele slimmerds hebben een stronk met kerstballen versierd, een grappig beeld zo een weekje voor kerst.
M'n briljante inval om op blote voeten door 't zand te ploeteren blijkt niet zo'n schitterend idee op de terugweg. De zon geeft ondertussen zo'n warmte af dat 't aanvoelt alsof ik op een bakplaat loop en ik doe een raar dansje tot ik m'n sandalen terug aan heb.
Terwijl we op de anderen wachten toont de chauffeur me nog een "spotted owl' in de bomen boven de geparkeerde busjes.
Een perfekte afsluiter van een ongelofelijke week, met dank aan Live to travel!
- Kelly -
op
op